نصرالله چگونه ۲ هزار میلیارد دلار از غرور آمریکایی را به آتش کشید؟

در موج شصت‌وپنجم عملیات وعده صادق ۴ که با رمز مبارک «یا اباعبدالله الحسین (ع)» و به یاد شهدای هوافضای سپاه اجرا شد، موشک‌های نقطه‌زن «نصرالله» پالایشگاه‌های حیفا و اشدود، بزرگ‌ترین مراکز نفتی رژیم صهیونیستی، را به آتش کشیدند. همزمان، موشک‌های میان‌برد قیام و ذوالفقار پایگاه الخرج عربستان (مرکز اصلی سوخت‌رسانی اف-۱۶، اف-۳۵ و آواکس‌های جاسوسی آمریکا)، پایگاه شیخ عیسی امارات (مقر فرماندهی و دیتاسنتر ارتش تروریستی آمریکا) و پایگاه الظفره را با دقت جراحی‌وار هدف قرار دادند. نقطه اوج این موج، شکار یک اف-۳۵ آمریکایی در حین مأموریت رزمی بر فراز ایران بود. این جنگنده در ساعت ۲:۵۰ بامداد با آتش پدافند پیشرفته سپاه مواجه شد و مجبور به فرود اضطراری در یک پایگاه آمریکایی در غرب آسیا شد. خلبان در وضعیت پایدار است. منابع آمریکایی، از جمله سی‌ان‌ان و سخنگوی سنتکام، کاپیتان تیم هاوکینز، این حادثه را تأیید کرده و تحقیقات در این زمینه ادامه دارد. این نخستین ضربه مستقیم به یک اف-۳۵ در تاریخ به شمار می‌رود. سپاه پاسداران نیز ویدیوهایی از لحظه اصابت منتشر کرده و تأکید دارد که «احتمال سقوط کامل جنگنده بسیار بالاست». پنتاگون که این جنگنده را «غیرقابل رهگیری» و نماد برتری هوایی قرن ۲۱ می‌دانست، اکنون با اعتراف تلخی مواجه است: «۲۰ سال، بیش از ۲ هزار میلیارد دلار هزینه کردیم، اما یک موشک از ارتشی که بارها شکست‌خورده‌اش خوانده بودیم، آن را زد!» خلبان سالم است، اما ضربه به اعتبار تکنولوژیک آمریکا عمیق و تاریخی است. این رویداد، فراتر از یک ضربه نظامی، یک شوک استراتژیک به شمار می‌رود. اف-۳۵ نه تنها یک جنگنده، بلکه سرمایه‌گذاری عظیم آمریکا برای حفظ هژمونی هوایی در برابر قدرت‌های نوظهور بود.

برنامه اف-۳۵ لایتنینگ II، محصول لاکهید مارتین، از دهه ۱۹۹۰ آغاز شد و نخستین پروازش در ۲۰۰۶ انجام گرفت. این جنگنده تک‌موتوره، سوپرسونیک (تا ماخ ۱.۶) و چندمنظوره، برای جایگزینی ناوگان قدیمی اف-۱۶، ای-۱۰، اف/ای-۱۸ و هریر طراحی شده است. تا مارس ۲۰۲۶، بیش از ۱۳۱۰ فروند از این جنگنده تحویل شده و ۱۰ کشور متحد (از جمله اسرائیل با نسخه Adir) از آن بهره می‌برند. هزینه واحد «flyaway» (خروج از کارخانه) برای اف-۳۵A حدود ۸۲.۵ میلیون دلار، اف-۳۵B حدود ۱۰۹ میلیون و اف-۳۵C حدود ۱۰۲ میلیون دلار است. هزینه واقعی جنگنده آماده رزمی (با تجهیزات کامل، آموزش، پشتیبانی و زیرساخت) به ۹۵ تا ۱۲۰ میلیون دلار می‌رسد. کل برنامه تا پایان عمر (تا ۲۰۸۸) بیش از ۱.۷ تریلیون دلار تخمین زده می‌شود که این پروژه را به گران‌ترین پروژه تسلیحاتی تاریخ بشر تبدیل می‌کند.

اف-۳۵ به دلیل ویژگی‌های خاص خود به عنوان «نسل پنجم» شناخته می‌شود. این ویژگی‌ها شامل پنهان‌کاری، سنسور فیوژن و آگاهی موقعیتی ۳۶۰ درجه، چندمنظوره بودن و شبکه‌محور بودن است. اف-۳۵ قلب شبکه جنگ آینده آمریکاست و داده‌ها را با دیگر پلتفرم‌ها به اشتراک می‌گذارد. اما حالا یک سامانه ایرانی، که پنتاگون آن را «شکست‌خورده» می‌خواند، این افسانه را ترکاند.

شکار اف-۳۵ اهمیت‌های چندلایه‌ای دارد: از جنبه روانی و تبلیغاتی، این رویداد نشان‌دهنده این است که هیچ فناوری‌ای در برابر اراده و خلاقیت ایرانی مصون نیست. از جنبه فنی، این حادثه نشان می‌دهد که پدافند ایران توانسته امضای راداری اف-۳۵ را در شرایط واقعی کشف و رهگیری کند. از جنبه اقتصادی، هر اف-۳۵ از دست رفته نه تنها ۱۰۰ میلیون دلار، بلکه زنجیره تأمین، آموزش خلبانان نخبه و اعتبار صادراتی را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

در نهایت، اف-۳۵ که قرار بود پایان‌دهنده جنگ‌های نامتقارن باشد، حالا خود قربانی یک جنگ نامتقارن شده است. این شکار، نه تنها یک پیروزی نظامی، بلکه نماد انتقال قدرت از غرب به شرق است. سپاه پاسداران اعلام کرده است: «رهایتان نمی‌کنیم… موج‌ها ادامه دارد.» در حالی که ترامپ ادعا می‌کند «ما پیروزیم»، واقعیت میدان نبرد چیز دیگری می‌گوید. اف-۳۵ی که قرار بود آسمان را تسخیر کند، اکنون در گزارش‌های اضطراری سنتکام ثبت شده است. این، آغاز پایان هژمونی هوایی آمریکاست؟ تاریخ قضاوت خواهد کرد، اما پیام روشنی از آسمان ایران و منطقه به گوش می‌رسد: تکنولوژی بدون اراده، بی‌ارزش است.