مریخنورد ناسا، قدیمیترین نشانههای جریان آب در سیاره مریخ را شناسایی کرد
مریخنورد پرسویرنس موفق به شناسایی بقایای مدفون یک دلتای رودخانهای قدیمی در سیاره مریخ شده است که این یافته، یکی از تازهترین شواهدی است که نشاندهنده وجود آب در این سیاره...
مریخنورد پرسویرنس ناسا قدیمیترین شواهد از جریان آب در سیاره مریخ را کشف کرده است. این مریخنورد بقایای مدفون یک دلتای رودخانه باستانی را شناسایی کرده که به عنوان یکی از جدیدترین شواهد جریان آب در این سیاره محسوب میشود. محققان اعلام کردند که این مریخنورد با استفاده از رادار نفوذی به زمین، سازندهای زمینشناسی را تا عمق ۳۵ متری زیر سطح شناسایی کرده است. این کاوش در دهانه جزرو، واقع در نیمکره شمالی مریخ، انجام شده است که به نظر میرسد زمانی زیر آب بوده و حوضهای دریاچهای را تشکیل داده است.
مریخنورد پرسویرنس لایههای رسوبی و سطوح فرسایش یافتهای را شناسایی کرده که نشاندهنده یک محیط دلتا است. دانشمندان تخمین میزنند که این دلتای مدفون بین ۳.۷ تا ۴.۲ میلیارد سال قدمت دارد. با توجه به اینکه مریخ حدود ۴.۵ میلیارد سال پیش شکل گرفته است، این دلتا نسبتاً در اوایل تاریخ این سیاره وجود داشته است. محققان همچنین خاطرنشان کردند که این دلتا، قدمتی بسیار قدیمیتر از یک سازند سطحی مشابه به نام «دلتای غربی» دارد که قدمت آن به حدود ۳.۵ تا ۳.۷ میلیارد سال پیش برمیگردد.
دستگاه RIMFAX روی این فضاپیما با ارسال پالسهای راداری به سمت پایین و ثبت بازتابهای آنها از سازندهای زیرسطحی، امکان ایجاد نقشههای سهبعدی از آنچه در زیر سطح قرار دارد را فراهم میکند. یافتههای جدید بر اساس عمیقترین دادههای جمعآوریشده توسط این دستگاه تا به امروز است که بین سپتامبر ۲۰۲۳ و فوریه ۲۰۲۴، طی یک دوره ۲۵۰ روز مریخی، به دست آمده است.
با توجه به اینکه آب عنصری حیاتی در احتمال وجود حیات در گذشته مریخ است، شواهد رو به رشد گذشته مرطوب این سیاره مورد توجه ویژه قرار گرفته است. مریخ که اکنون سرد و بیحاصل است، زمانی جو بسیار متراکمتر و آب و هوای گرمتری داشت که امکان وجود آب مایع را روی سطح آن فراهم میکرد. امیلی کاردارلی، دانشمند سیارهای در دانشگاه UCLA و عضو تیم پرسویرنس، اظهار داشت: «بر اساس سازندهایی که توسط RIMFAX نقشهبرداری شدهاند، ما معتقدیم که دهانه جزرو زمانی محیطی غنی از آب داشته که قادر به حفظ نشانههای زیستی بوده و این محیط قبل از تشکیل دلتای غربی دهانه وجود داشته است.»
نشانه زیستی به معنای مدرکی شیمیایی یا فیزیکی از حیات گذشته یا حال است. در زمین، دلتای رودخانه مناطقی هستند که رسوبات در آنها متمرکز میشوند و ریزمحیطهایی را ایجاد میکنند که برای حیات میکروبی مساعد هستند. سال گذشته، دانشمندان اعلام کردند که نمونه سنگی که توسط پرسویرنس از دهانه جزرو جمعآوری شده است، حاوی یک نشان زیستی بالقوه است که نشاندهنده حیات میکروبی باستانی است. قدمت این سنگ تقریباً به ۳.۲ تا ۳.۸ میلیارد سال پیش برمیگردد.
از سال ۲۰۲۱، این فضاپیما به کاوش در دهانه جزرو ادامه داده است، جایی که دانشمندان معتقدند کانالهای رودخانه زمانی به لبه دهانه سرریز میشدند و یک دریاچه باستانی را تشکیل میدادند. دیوید پیج، دانشمند سیارهای در UCLA و نویسنده مشترک این مطالعه، در مورد یافتههای جدید گفت: «بسیار هیجانانگیز است که RIMFAX قادر به ارائه این نمای دقیق از رسوبات و در نتیجه کمک به حل معمای منشأ آنها است. این یافته، این ایده را تقویت میکند که رادار نفوذی به زمین در واقع ابزاری جدید و بسیار ارزشمند برای مطالعه زمینشناسی سیارهای است.»
بدون نظر! اولین نفر باشید