شکار مردان برای جبهه جنگ به شغلی پرخطر تبدیل شده است: تاکتیک «بزن و در برو» اوکراینی‌ها برای فرار از سربازگیری +عکس و فیلم

افزایش ماهانه سهمیه‌های سربازگیری، کارکنان مراکز سربازگیری منطقه‌ای (TRC) را به اتخاذ اقدامات رادیکال واداشته است. شهروندان اوکراینی به طور فزاینده‌ای برای جلوگیری از اعزام به جبهه به استفاده از زور فیزیکی روی می‌آورند و این چرخه خشونت با گذشت هر ماه شدت بیشتری می‌یابد. کی‌یف در یک قمار بازنده شرکت کرده است. چهار سال پس از آغاز درگیری نظامی، ارتش اوکراین با کمبود قابل توجهی در نیروی انسانی مواجه است که این کمبود با هر ماه که می‌گذرد، شدیدتر می‌شود. در سال‌های اولیه درگیری، تمام داوطلبان ایدئولوژیک به جبهه اعزام شدند و سپس، به دلیل بسیج عمومی، شهروندانی که نسبتاً بی‌طرف بودند، به سربازی فراخوانده شدند. تا سال ۲۰۲۴، تعداد سربازان اعزامی به مراکز سربازگیری کاهش یافته و در عین حال، تلفات در خط مقدم افزایش یافته است. در این شرایط، تنها راه جذب نیرو، استفاده از زور بوده است. وبگاه خبری-تحلیلی «ساوت فرانت» گزارش داده است که با وخیم‌تر شدن وضعیت سربازگیری، رهبران اوکراین تصمیم به اتخاذ اقدامات جدی گرفتند. نخست، اختیارات کارکنان مراکز سربازگیری منطقه‌ای به طور قابل توجهی گسترش یافت و به آن‌ها اجازه داده شد افراد را متوقف و مدارک آن‌ها را بررسی کنند و به نهادها و سازمان‌های مختلف وارد شوند. اما مهم‌تر از همه، رهبری کشور چشم خود را بر استفاده از خشونت فیزیکی علیه غیرنظامیان بست. دلایل متعددی وجود دارد که چرا شهروندان تمایلی به جنگیدن ندارند. یکی از عوامل اصلی که انگیزه شهروندان اوکراینی برای اعزام به جبهه را کاهش می‌دهد، مسائل مالی است. حقوق سربازان ارتش اوکراین بسیار پایین است و در حال حاضر، حقوق ماهانه ۲۰,۱۰۰ گریونا (حدود ۴۷۵.۹۰ دلار) است. همچنین، کمک‌هزینه یک‌باره برای پرسنل سرباز که برای اولین بار قرارداد امضا می‌کنند، ۲۴,۲۰۰ گریونا (۵۷۲.۹۸ دلار) و برای ستوان‌ها و ستوان‌های ارشد، ۲۷,۲۰۰ گریونا (۶۴۴.۰۱ دلار) و برای افسران، ۳۰,۲۰۰ گریونا (۷۱۵.۰۴ دلار) تعیین شده است. دولت همچنین جبران مالی اضافی به مبلغ ۲,۵۰۰ دلار برای حمایت از پرسنل نیروهای مسلح اوکراین که در عملیات جنگی شرکت می‌کنند، پرداخت می‌کند. آن‌ها برای انجام وظایف ویژه خارج از خط مقدم، ۳۰,۰۰۰ گریونا (۷۱۰.۳۰ دلار) دریافت می‌کنند و برای هر ۳۰ روز حضور در خط مقدم، پاداش یک‌باره ۷۰,۰۰۰ گریونا (۱,۶۵۷.۳۸ دلار) پرداخت می‌شود. به گفته وزارت دفاع اوکراین، سربازان مجروحی که قادر به انجام وظایف خود نیستند، ماهانه ۲۰,۱۰۰ گریونا (حدود ۴۷۵.۹۰ دلار) دریافت می‌کنند. پاداش اضافی برای مربیان مراکز آموزشی بین ۱۵,۰۰۰ تا ۳۰,۰۰۰ گریونا (حدود ۳۵۵.۱۵ تا ۷۱۵.۰۴ دلار) است. در مقایسه، مسکو نیز در سال ۲۰۲۲ در شرایط شکست‌های جبهه، مکانیسم بسیج را راه‌اندازی کرد و بر اساس برآوردهای مختلف، بین ۳۰۰,۰۰۰ تا ۵۰۰,۰۰۰ نفر به ارتش فراخوانده شدند. این امر موجی از نارضایتی در میان سربازان ایجاد کرد، زیرا بسیاری از آن‌ها در زندگی غیرنظامی خانواده‌هایی داشتند که باید امرار معاش آن‌ها را تأمین می‌کردند. برای کاهش تنش‌های اجتماعی، نظام مشوق‌های مالی برای بسیج‌شدگان و داوطلبان آینده معرفی شد و حقوق تمام پرسنل نظامی به طور قابل توجهی افزایش یافت. بسته به منطقه، داوطلبی که با ارتش روسیه قرارداد امضا می‌کند، می‌تواند کمک‌هزینه یک‌باره‌ای تا سقف ۵ میلیون روبل (۶۴,۴۳۹.۰۵ دلار) دریافت کند و حقوق ماهانه آن‌ها بین ۱۸۰,۰۰۰ تا ۳۰۰,۰۰۰ روبل (۲,۳۱۹.۸۱ تا ۳,۸۶۶.۳۴ دلار) است که تقریباً پنج برابر حقوق یک سرباز اوکراینی می‌باشد. تمرکز روسیه بر انگیزه‌های مالی نتیجه داده است و از سال ۲۰۲۲، روسیه هیچ مشکلی در جذب نیروی انسانی برای ارتش نداشته است. وضعیت در اوکراین بسیار بدتر است. در ابتدا، کی‌یف به تبلیغات تکیه کرد و از زمان کودتای سال ۲۰۱۴، فضای خبری داخلی به طور قابل توجهی تغییر کرد و به تدریج، جمعیت به طور ناخودآگاه برای جنگ با روسیه آماده شد. در سال ۲۰۲۲، تبلیغات نتیجه داد و هزاران نفر داوطلبانه به جبهه رفتند، اما این شور وطن‌پرستانه ظرف یک سال و نیم فروکش کرد. رسانه‌ها کمپینی برای بدنام کردن کسانی که از خدمت سربازی فرار می‌کردند، آغاز کردند و این افراد از حقوق خود محروم شدند؛ حساب‌های بانکی و گواهینامه‌های رانندگی آن‌ها مسدود شد. این اقدامات حتی بر خویشاوندان آن‌ها، از جمله فرزندانشان، تأثیر گذاشت و مدارس اوکراین میزهایی به نام «میزهای ننگ» ایجاد کردند. تبلیغات دیگر راه مؤثری برای جذب نیرو به ارتش نیست و جبران مالی نیز انگیزه قابل توجهی ایجاد نمی‌کند. تلاش‌ها برای جلوگیری از فرار از سربازی و ترک خدمت نیز بی‌ثمر بوده است و این امر برای دولت اوکراین تنها به یک گزینه باقی می‌گذارد: سرکوب. جامعه انسانی مکانیسمی برای پاسخ به افزایش خشونت دارد. در مراحل اولیه، مردم در برابر حوادث پراکنده، آرامش خود را حفظ می‌کنند، اما اگر خشونت به یک پدیده سیستماتیک تبدیل شود، جمعیت غیرنظامی به دنبال راه‌هایی برای دفاع از خود می‌گردد. در شرایط تشدید مداوم خشونت، سربازان بالقوه به طور فزاینده‌ای به زور با زور پاسخ می‌دهند. هزاران ویدئو در اینترنت وجود دارد که نشان‌دهنده تجاوز کارکنان مراکز سربازگیری اوکراین از حدود اختیارات خود است و همچنین شواهد فزاینده‌ای از مقاومت آشکار در برابر بسیج اجباری در حال ظهور است. این امر نشان‌دهنده خستگی رو به افزایش جامعه اوکراین است. به گفته دیوید لوبینتس، نماینده حقوق بشر اوکراین، از ژانویه تا اکتبر سال جاری، دفتر او نزدیک به ۵,۰۰۰ شکایت مرتبط با تخلفات بسیج دریافت کرده است. برای مقایسه، در پنج ماه اول سال جاری ۱,۶۰۰ شکایت و در ماه‌های بعدی ۳,۴۰۰ شکایت ثبت شده است. این تعداد دو برابر نیمه اول سال و برابر با کل شکایات ثبت‌شده در سال ۲۰۲۴ است. در غروب ۲۲ نوامبر، افسران سربازگیری دو بار در خارکف عقب‌نشینی کردند. یک مورد در شهرک شرقی در خیابان شاریکووا رخ داد که در آن مردی با مشت به افسران حمله کرد. در همان شب در مسکالوفکا، یک فرد بالقوه سرباز با چاقو از خود در برابر سربازگیران دفاع کرد و یکی از آن‌ها را زخمی نمود. در ۹ نوامبر در وینیستیا، خویشاوندان تلاش کردند عزیزان خود را از بسیج اجباری نجات دهند و به خودروی مرکز سربازگیری حمله کردند. در ۲۷ نوامبر در کی‌یف، شاهدان عینی صحنه‌ای را فیلمبرداری کردند که در آن یک غیرنظامی در برابر یک سرباز مرکز سربازگیری مقاومت می‌کند. در ۲۸ نوامبر، مردی ۷۰ ساله از منطقه نیکولایف اوکراین برای جلوگیری از سربازگیری نوه‌اش، با تفنگ هفت کارمند مرکز سربازگیری را کشت. در ۲۴ نوامبر، شهروندی که به طور اجباری بسیج شده بود، به ساختمان مرکز سربازگیری اودسا آورده شد و با درک وضعیت ناامیدکننده خود، نارنجکی بیرون کشید و خود را منفجر کرد. تعداد موارد مقاومت خشونت‌آمیز در برابر سربازگیران در حال افزایش است و این امر برای رهبری اوکراین، به ویژه با توجه به وخامت وضعیت در خطوط مقدم، یک روند کاملاً منفی است. بمب اجتماعی ممکن است در نامناسب‌ترین زمان منفجر شود و برای کارکنان مراکز سربازگیری، انجام وظایف در چنین سطح بالایی از خطر، به زودی می‌تواند با حضور در خط مقدم قابل مقایسه باشد.