شهرسازی ایرانی میراثی ارزشمند از تمدن فرهنگ و خرد جمعی است

به گزارش خبرگزاری مهر، صفر صادقی‌پور در همایش روز شهرسازی در بندرعباس، ضمن قدردانی از برگزارکنندگان این رویداد و تبریک به جامعه مهندسان و متخصصان شهرسازی، اظهار داشت: حال شهرسازی ما در فرهنگ و جغرافیای این سرزمین نیازمند توجه بیشتر است، اما تکیه بر تاریخ و پیشینه غنی آن می‌تواند مسیر بهتری برای آینده ترسیم کند. وی با مرور شکل‌گیری نخستین سکونتگاه‌ها گفت: انسان اولیه زمانی که از کوچ‌نشینی فاصله گرفت و با کشاورزی آشنا شد، مکان‌هایی را برای سکونت برگزید که ویژگی‌هایی چون وجود آب و زمین حاصل‌خیز داشت. این انتخاب‌ها، پایه‌گذار نخستین زیستگاه‌های پایدار در تاریخ بشر شد. صادقی‌پور افزود: در ایران، نخستین زیستگاه‌ها در دامنه‌های زاگرس شکل گرفت و این مناطق به‌عنوان آغازگاه تمدن و شهرنشینی در کشور شناخته می‌شوند. این روند تاریخی نشان می‌دهد که ریشه شهرسازی در ایران به تفکر، نیاز و درک عمیق انسان از طبیعت بازمی‌گردد. وی با اشاره به سابقه غنی شهرسازی در کشور تصریح کرد: تاریخ شهرسازی ایران بسیار غنی و از کهن‌ترین نمونه‌ها در میان تمدن‌های بشری است. در هر دوره تاریخی، شهر به‌عنوان نماد قدرت، فرهنگ و نظام اجتماعی نقش‌آفرین بوده است. معاون هماهنگی امور عمرانی استانداری هرمزگان بیان کرد: در دوران باستان، شهرهایی مانند شوش به‌عنوان مراکز نظامی، اداری و مذهبی مطرح بودند و نشان می‌دادند که شهرسازی ایرانی از همان ابتدا بر پایه نظم، کارکرد و هویت شکل گرفته است. وی ادامه داد: نمونه‌های دیگری همچون شهر همدان با طراحی منظم و ساختار شطرنجی، گواهی بر اندیشه و هنر ایرانی در طراحی شهری هستند. این شهرها نه‌تنها دارای نظام دفاعی و ساختاری دقیق بودند، بلکه جلوه‌ای از آگاهی و مهندسی پیشرفته در روزگار خود محسوب می‌شدند. صادقی‌پور با اشاره به تحول شهرسازی در دوران اسلامی گفت: با ورود اسلام به ایران، شهرسازی دچار دگرگونی‌های مثبت و عمیقی شد. در این دوران، مفاهیم مذهبی در طراحی شهرها حضور پررنگی یافت و مسجد، بازار و قلعه به‌عنوان عناصر اصلی و هویت‌بخش شهرها شکل گرفتند. این ترکیب، شهر ایرانی را به الگویی ماندگار از پیوند دین، فرهنگ و زندگی اجتماعی تبدیل کرد. وی افزود: در دوران صفویه، شکوه و نظم شهرسازی ایران به اوج خود رسید. شهر اصفهان با طراحی منسجم، چهارباغ زیبا و نظام دقیق آبرسانی و آبیاری، نمونه‌ای برجسته از هنر شهرسازی ایرانی است که همچنان در جهان مورد توجه است. صادقی‌پور تأکید کرد: مرور این تاریخ پرافتخار نشان می‌دهد که شهرسازی ایرانی همواره بر پایه خرد، فرهنگ و نیازهای انسانی بنا شده است. شناخت این پیشینه، زمینه‌ای برای بازآفرینی رویکردی علمی، فرهنگی و انسانی در شهرسازی امروز فراهم می‌کند.