تحولات دانشگاه شریف: آیا عزاداری واقعی است یا چاقوکشی علیه دانشجویان؟ + تصاویر و ویدئوها

همزمان با آغاز نیمسال دوم تحصیلی، امروز مراسم گرامیداشت چهلم جان‌باختگان حوادث دی‌ماه در تعدادی از دانشگاه‌های کشور برگزار شد. این مراسم‌ها در دانشگاه‌ها، از جمله دانشگاه تهران، با برپایی دسته‌های عزاداری و شعارهای ضد آمریکایی دانشجویان همراه بود. در دانشگاه تهران، گروهی از دانشجویان با راه‌اندازی دسته‌های عزاداری و سینه‌زنی یاد جان‌باختگان و شهدای اخیر را گرامی داشتند. در دانشگاه صنعتی شریف نیز یکی از گروه‌های دانشجویی از برگزاری تجمع سکوت در صحن دانشگاه خبر داده بود و قرار بود در مسجد دانشگاه مراسم عزاداری به مناسبت چهلم جان‌باختگان از سوی جمع دیگری از دانشجویان برگزار شود. با این حال، تجمع سکوت جان‌باختگان در ضلع شمالی سلف، برخلاف اعلام اولیه مبنی بر محوریت سکوت، با حرکت حاضرین به سمت سردر و سردادن شعارهای تند ادامه یافت و دو گروه دانشجویی در مقابل یکدیگر قرار گرفتند. لیدرهای تجمع که برخی از آن‌ها سلاح سرد نیز در اختیار داشتند، بلافاصله سکوت را به شعارهای رادیکال تبدیل کردند تا فضای دانشگاه را ملتهب کنند. در ادامه، آن‌ها تلاش کردند جمعیت را به سمت خیابان هدایت کنند تا بستر آشوب و کشته‌سازی برای عوامل تروریستی خیابانی فراهم آورند، اما موفق نشدند. به همین دلیل، تقابلی که قرار بود در خیابان شکل بگیرد، در دانشگاه رخ داد. حامیان تجمع آشوب، مراسمی که دیدگاه متقابل پرچم‌دار آن است را بر نمی‌تابند و خود را داعیه‌دار انحصاری عزاداری می‌دانند، اما در همین ادعا نیز صادق نیستند و عزاداری را تنها زمانی ارزشمند می‌دانند که بتوانند از آن دوقطبی و آشوب بیرون بکشند. به همین دلیل، خیلی زود عزاداری را به مراسم کف‌زنی و پایکوبی تبدیل کردند تا نشان دهند شهدای ۱۸ دی برایشان کمترین ارزش را دارند. آن‌ها اهمیتی به جان‌باختگان ۱۸ و ۱۹ دی نمی‌دهند و تنها به دنبال ریختن خون و فراهم کردن بستر خونریزی بیشتر هستند. چاقوهای ضبط‌شده در دست لیدرهای تجمع نیز نشان‌دهنده قصد آن‌ها برای تهیج و آسیب به دانشجویان بود که گفته می‌شود حتی به سمت دانشجویان پرتاب شده است. هیئت رئیسه دانشگاه شریف به جمع دانشجویان رفت و پس از دقایقی، رئیس دانشگاه به همراه چند نفر از استادان و اعضای هیئت رئیسه برای آرام کردن حاضرین در محل تجمع دو گروه حضور یافتند و خواستار خویشتن‌داری آن‌ها شدند. تجریشی در این زمینه خطاب به دو طرف گفت: «علی‌رغم همه فشارها، ما معتقدیم دانشگاه محل گفتگوست، اما این اقدامات، صرفاً کار ما را برای برقراری گفتگو و حضوری ماندن دانشگاه سخت‌تر می‌کند. تجمع و اعتراض شما ارزشمند است، اما این اقدام با توهین، درگیری و تخریب همخوانی ندارد.» در دانشگاه امیرکبیر نیز تجمع مشابهی برگزار شد؛ در این تجمع، دانشجویان انقلابی با در دست گرفتن پرچم ایران و عکس شهدا در برابر جمع دیگری از دانشجویان که به سر دادن شعارهای ساختارشکنانه اقدام کرده بودند، ایستادگی کردند. در این میان، برخی رسانه‌های خارج‌نشین از جمله اینترنشنال با انتشار تصاویری در شبکه‌های اجتماعی تلاش کردند فضای تنش را به خیابان کشیده و خیلی زود مشخص شد که تصاویر منتشرشده جعلی و مربوط به گذشته است. به گزارش محورنیوز، این نخستین بار نیست که رفتار بخشی از دانشجویان این دانشگاه در کانون توجهات قرار می‌گیرد. در پاییز سال ۱۴۰۱ نیز انتشار اخباری درباره فحاشی‌های رکیک و تجمعاتی با محوریت «مختلط شدن سلف‌سرویس‌های دانشگاه» جامعه دانشگاهی را شوکه کرده بود. در آن زمان نیز سطح مطالبات مطرح‌شده از سوی معترضان، با توجه به جایگاه علمی والای دانشگاه شریف، با واکنش‌های تند و تعجب کارشناسان همراه شد. به نظر می‌رسد فاصله میان انتظارات عمومی از یک نهاد علمی نخبه‌پرور و برخی رفتارهای سیاسی ـ اجتماعی در این دانشگاه، به شکافی عمیق تبدیل شده است.