دعای روز دوم ماه رمضان به همراه اوقات شرعی و توضیحات صوتی

اوقات شرعی دومین روز از ماه مبارک رمضان، مصادف با جمعه ۱ اسفند ماه، به افق تهران به شرح زیر است:

– اذان صبح: ۰۵:۲۱:۳۷
– طلوع آفتاب: ۰۶:۴۵:۲۵
– اذان ظهر: ۱۲:۱۸:۰۶
– غروب آفتاب: ۱۷:۵۰:۴۷
– اذان مغرب: ۱۸:۰۹:۱۲
– نیمه شب شرعی: ۲۳:۳۶:۱۲

دعای روز دوم:

بسم‌الله الرحمن الرحیم
«اللّهُمَّ قَرِّبْنِی فِیهِ إِلی مَرْضاتِکَ، وَجَنِّبْنِی فِیهِ مِنْ سَخَطِکَ وَنَقِماتِکَ، وَوَفِّقْنِی فِیهِ لِقِراءَةِ آیاتِکَ، بِرَحْمَتِکَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ»

خدایا، مرا در این ماه به خشنودی‌ات نزدیک کن و از خشم و انتقامت برکنار دار و به قرائت آیاتت موفق کن، ای مهربان‌ترین مهربانان.

در روز دوم ماه مبارک رمضان، مؤمن باید خواسته‌های زیر را داشته باشد:
۱. مرا به رضایت و خشنودیت در این ماه نزدیک کن؛
۲. مرا از خشم و انتقامت دور گردان؛
۳. مرا به قرائت آیاتت موفق بدار.

خداوند در آیه ۷۲ سوره توبه می‌فرماید: «وَعَدَ اللهُ الْمُؤْمِنِینَ وَالْمُؤْمِنَاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِی مِنْ تَحْتِهَا الأَنْهَارُ خَالِدِینَ فِیهَا وَ مَسَاکِنَ طَیِّبَةً فِی جَنَّاتِ عَدْنٍ وَ رِضْوَانٌ مِنَ اللهِ أَکْبَرُ ذَلِکَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِیمُ»

خشنودی و رضایت خداوند بزرگ‌ترین نعمت است. چگونه به این مرتبه برسیم؟ حضرت موسی (ع) از خداوند درخواست کرد که به او عملی بیاموزد تا با انجام آن به مقامی برسد که رضایت خداوند را در پی داشته باشد. خداوند به حضرت موسی وحی فرمود: «یا موسی اِنَّ رِضَایَ فِی رِضَاکَ بِقَضَائِی» یعنی اگر رضایت و خشنودی مرا می‌طلبی، بدان که خشنودی من از تو، به رضایت تو از قضا و قدر من بستگی دارد.

در دعای افتتاح می‌خوانیم: «اَشَدُّ المُعاقِبینَ فی موضِعِ النَّکالِ و النَّقَمَةِ» و امیرالمؤمنین (ع) در دعای کمیل به حضرت حق می‌گویند: «یا رَبِّ وَ اَنْتَ تَعْلَمُ ضَعْفی…»

مسلماً سخط الهی با رضوان الهی برابر نیست. سوره آل‌عمران آیه ۱۶۲ می‌فرماید: «أَفَمَنِ اتَّبَعَ رِضْوَنَ اللَّهِ کَمَن بَآءَ بِسَخَطٍ مِّنَ اللَّهِ وَمَأْوَیهُ جَهَنَّمُ وَبِئْسَ الْمَصِیرُ»

اعمال و گناهان ماست که باعث خشم الهی و انتقام‌جویی خداوند می‌شود. باید آنچه خدا را به خشم می‌آورد شناخت و از آن اجتناب کرد.

توفیق در لغت به معنای برگرداندن اسباب به سوی مطلوب خیر است. خداوند در سوره مزمل آیه ۲۰ خواندن قرآن را مطالبه کرده است: «فَاقْرَءُوا مَا تَیَسَّرَ مِنْهُ»

امام رضا (ع) می‌فرمایند: قرآن ریسمانی محکم بین خدا و خلق است و دست آویزی مستحکم برای ثبات و برقراری طریقه‌ای بی‌نظیر است.

توفیق (اسباب) مهیا نمی‌شود مگر به رحمت خداوند.