یک سال پس از سقوط دولت بشار اسد؛ سوریه در معرض خطر تجزیه / تلاشهای اسرائیل برای اشغال رسمی جنوب سوریه و اتصال به شرق فرات +تصاویر
به محض سقوط دمشق و کنترل آن توسط نیروهای جولانی، درگیری قدرت در سراسر سوریه از سر گرفته شد.
رویای “اسرائیل بزرگ” که بیش از یک قرن پیش توسط نظریهپردازان صهیونیستی مطرح شد، با تشکیل رژیم صهیونیستی در دهه 1940 میلادی و ریختن خون هزاران انسان بیگناه در خاورمیانه به دنبال تحقق آن بوده است. بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر تندرو اسرائیل، بهطور علنی این نقشه را در دست گرفته و به جهانیان نمایش میدهد. بیثباتی در سوریه پس از سقوط دولت بشار اسد و احتمال تجزیه این کشور، نتانیاهو را به تحقق رویای دیرینه صهیونیستها امیدوار کرده است. در این راستا، به بررسی طرحهای صهیونیستها علیه مردم سوریه و تلاش برای تجزیه جنوب و شرق این کشور خواهیم پرداخت.
یک سال پس از سقوط دولت بشار اسد، سوریه در خطر تجزیه قرار گرفت. در تاریخ 27 نوامبر 2024 میلادی، عملیات مخالفان مسلح در شمال سوریه آغاز شد و بهسرعت ارکان دولت سوریه در سال سیزدهم بحران این کشور از هم پاشید. نیروهای تحت رهبری گروه هیئت تحریرالشام در تاریخ 8 دسامبر 2024 (18 آذر 1403) از شمال و جنوب سوریه وارد دمشق شدند و بدین ترتیب دوران حکومت حزب بعث در سوریه به پایان رسید. احمد الشرع، معروف به ابومحمد الجولانی، که سابقه حضور در گروههای تروریستی داعش و جبهه النصره را داشت، به حاکم جدید سوریه تبدیل شد.
پس از سقوط دمشق، درگیریهای قدرت در سراسر سوریه از سر گرفته شد. گروههای تحتالحمایه ترکیه در حومه شمالی و شرقی حلب تلاش کردند با استفاده از وضعیت پیشآمده قلمرو خود را گسترش دهند و شبهنظامیان کرد گروه قسد را تضعیف کنند. این گروهها با حمایت ائتلاف تحت رهبری آمریکا بخشهای وسیعی از مناطق شرقی سوریه را تحت کنترل خود درآورده بودند. در این درگیریها، جولانی و نیروهای تحت امرش بهطور عجیبی بیطرف ماندند و به نیروهای تحت حمایت آمریکا حملهای نکردند. به نظر میرسد که در ازای برخی امتیازات به آمریکاییها، آنان نیز در جریان برنامههای جولانی برای استفاده از موقعیت پیشآمده پس از عملیات طوفان الاقصی در 7 اکتبر 2023 برای ساقط کردن دولت سوریه و تضعیف محور مقاومت در منطقه بودهاند.
تلاش اسرائیل برای اشغال رسمی جنوب سوریه و اتصال به شرق فرات، مانع مهمی برای تثبیت دولت جولانی در دمشق به عنوان دولت حاکم بر یک سوریه یکپارچه بود. دو منطقه در شرق و جنوب سوریه پس از سقوط دولت سابق تحت کنترل نیروهای مسلح جولانی نیستند: منطقه تحت کنترل شبهنظامیان کرد در شرق سوریه و استان دروزینشین سویداء در جنوب کشور. در تشکیل دولت جدید سوریه، با وجود حضور برخی وزرا و مقامات دولت سابق، افراد نزدیک یا وابسته به گروههای کرد و دروزیها سهمی نداشتند که این امر منجر به عدم اعتماد متقابل بین این دو طرف و دولت جولانی شد.
توافق موقت امضا شده توسط جولانی و مظلوم عبدی، فرمانده کل نیروهای کرد، تنها تضمینی موقت برای عدم رویارویی نظامی مستقیم دو طرف بود. به نظر میرسد شبهنظامیان کرد در شرق فرات همواره آماده اجرایی شدن طرح کریدور زمینی اسرائیل از سرزمینهای اشغالی تا منطقه کردستان سوریه خواهند بود. این کریدور زمینی به تأسیسات و خطوط لوله نفت و گاز در شرق سوریه و شمال عراق متصل خواهد شد و رویای دیرینه صهیونیستها برای تأمین امنیت انرژی در قالب “اسرائیل بزرگ” را محقق خواهد کرد.
در پی تسلط بر دمشق و تبدیل شدن به نیروی اصلی سیاسی-نظامی در سوریه، جولانی و اطرافیانش تلاشهایی برای کسب مشروعیت داخلی و بینالمللی آغاز کردند که شامل عملیات گسترده رسانهای برای نمایش چهرهای معتدل و صلحدوست و تلاش برای تشکیل سریعتر دولت و ارتباط با قدرتهای بینالمللی بود. اما بحران بهسرعت به سوریه بازگشت؛ نیروهای تکفیری تحت امر جولانی دست به کشتار گسترده علیه مردم مناطق علوینشین ساحل سوریه زدند و حملات هوایی رژیم صهیونیستی بخش بزرگی از زیرساختهای نظامی سوریه را نابود کرد. تلاش دمشق برای تسلط بر استان سویداء منجر به درگیریهای خونین چند ماهه با مشارکت اسرائیل در حمایت از جداییطلبان دروزی شد.
بدون نظر! اولین نفر باشید