گفت‌وگوهای دوباره دانش‌آموزان آغاز شد

ممنوعیت استفاده از گوشی‌های موبایل در مدارس نیویورک نتایج غافلگیرکننده‌ای به دنبال داشته است. اکنون سالن‌های مدارس دیگر در سکوت نیستند و به مکانی پر از هیاهوی دانش‌آموزان تبدیل شده‌اند. شمار زیادی از مدارس در ایالات متحده و سایر کشورها، از جمله ایران، استفاده از تلفن همراه را برای دانش‌آموزان خود ممنوع کرده‌اند؛ تصمیمی بحث‌برانگیز که آثار آن به تدریج نمایان می‌شود.

در ایالت نیویورک، کتی هوکول، فرماندار و قانون‌گذاران در بودجه سال گذشته، طرح ممنوعیت تلفن همراه را به منظور افزایش تمرکز دانش‌آموزان و کاهش حواس‌پرتی‌های دیجیتال تصویب کردند. پایگاه خبری گاتامیست در گزارشی به بررسی تجربیات دانش‌آموزان از اجرای این قانون پرداخته است و نتایج جالبی به دست آورده است.

مهم‌ترین تأثیر این ممنوعیت نه تنها کاهش اعتیاد به شبکه‌های اجتماعی یا مزاحمت‌های اینترنتی، بلکه افزایش تعامل‌های واقعی میان دانش‌آموزان بوده است. حذف تلفن همراه باعث شده تا دانش‌آموزان دوباره رودررو با یکدیگر صحبت کنند و این مسئله، به گفته بسیاری از آن‌ها، فضای مدارس را شلوغ‌تر از همیشه کرده است.

جیمنا گارسیا، دانش‌آموز ۱۵ ساله‌ی دبیرستانی در کوئینز، اظهار داشت: «قبلاً بعضی وقت‌ها وسط ناهار در سالن چرت می‌زدم، اما حالا نمی‌توانم چون خیلی سر و صداست. ولی خب، باحال‌تر شده!»

وضعیت کنونی، تضادی آشکار با ترم‌های گذشته دارد که دانش‌آموزان در سکوت کامل و با سرهایی خم‌شده روی صفحه تلفن‌ها غذا می‌خوردند و سکوتی برقرار بود که حتی صدای افتادن سوزن روی زمین شنیده می‌شد. آلیسا کو، رئیس ۱۷ ساله‌ی شورای دانش‌آموزی در همان مدرسه، ابراز کرد: «من واقعاً خوشحالم که ممنوعیت گوشی باعث شده بچه‌ها بیشتر با هم ارتباط برقرار کنند و دوستی‌های جدید شکل بگیرد. چون خیلی‌ها از تلفنشان برای فرار از ارتباط استفاده می‌کردند.»

این قانون که با چند استثناء برای دانش‌آموزان دارای معلولیت یا کسانی که در حال یادگیری زبان انگلیسی هستند، تمام دستگاه‌های متصل به اینترنت را در طول روز مدرسه ممنوع کرده است، تاکنون در ۳۱ ایالت آمریکا، از جمله واشنگتن دی‌سی، به اجرا درآمده است.

برخی والدین نیز مخالفت خود را با این تصمیم ابراز کرده‌اند؛ از نگرانی درباره ناتوانی در برقراری تماس با فرزندان در مواقع اضطراری تا تمایل به نظارت مداوم بر آن‌ها. با این حال، معلمان به‌طور کلی از این قانون حمایت کرده و معتقدند تلفن همراه در سال‌های اخیر به منبعی دائمی برای حواس‌پرتی و افت تمرکز در محیط آموزشی تبدیل شده است.

نتایج یک نظرسنجی که توسط اتحادیه معلمان ایالت نیویورک انجام شد، حاکی از آن است که ۸۹ درصد از معلمان بر این باورند که سیاست‌های جدید محیط مدرسه را بهبود بخشیده و ۷۶ درصد اعلام کرده‌اند که میزان مشارکت دانش‌آموزان در کلاس افزایش یافته است. همچنین، ۷۷ درصد از معلمان به تعامل‌های اجتماعی مثبت‌تر در کلاس‌ها و راهروها اشاره کرده‌اند.

یکی از دانش‌آموزان نیویورکی نیز گفت: «الان کامپیوتر داریم، پس باید واقعاً تحقیق کنم و نمی‌توانم مستقیم سراغ هوش مصنوعی بروم!» با این حال، همه از این تغییر استقبال نکرده‌اند. اناکشی باروا، دانش‌آموز ۱۴ ساله، یکی از منتقدان این سیاست است و می‌گوید: «احساس می‌کنم بین دانش‌آموزان و معلمان اعتماد وجود ندارد. به‌جای ممنوع‌کردن گوشی، باید روی ایجاد این اعتماد کار کرد.»

در عوض، اتفاقی جالب در مدارس رخ داده است: بازگشت به فعالیت‌های آنالوگ. رد و بدل کردن یادداشت‌های کاغذی در کلاس، نوشتن کارت و گرفتن عکس‌های پولاروید دوباره در روابط بین دانش‌آموزان رونق یافته است. آلیسا کو در پایان گفت: «خاطرات زیادی در دبیرستان هست که می‌خواهیم ثبت کنیم. الان روی دیوار اتاقم پر از عکس‌های پولاروید است.»