هشدار درباره افزایش شیوع دیابت نوع ۲ به گوش می‌رسد

حسینعلی خوارزمی بیان کرد: دیابت یکی از شایع‌ترین بیماری‌های غدد و متابولیسم در سطح جهانی است. برآوردها نشان می‌دهد که حدود ۹ میلیون نفر در دنیا به دیابت نوع یک مبتلا هستند؛ به عبارتی تقریباً یک دهم درصد جمعیت جهان، یا از هر هزار نفر یک نفر به این نوع دیابت دچار است. وی افزود: در ایران، شیوع دیابت نوع یک حدود ۳۵ تا ۵۰ هزار نفر برآورد می‌شود که نسبت به میانگین جهانی کمتر بوده و تقریباً پنج صدم درصد جمعیت کشور را شامل می‌شود. میزان بروز سالانه دیابت نوع یک در کودکان و نوجوانان زیر ۱۸ سال در کشور، بین ۸ تا ۱۲ نفر در هر ۱۰۰ هزار کودک گزارش شده است. خوارزمی با اشاره به اینکه ایران در زمره کشورهای با شیوع متوسط رو به پایین دیابت قرار دارد، اظهار داشت: با توجه به افزایش چاقی در میان کودکان، دیابت نوع دو در این گروه سنی در حال افزایش است و این موضوع ضرورت توجه بیشتر والدین به تغذیه و کنترل وزن کودکان را نشان می‌دهد. وی در تعریف بیماری دیابت گفت: دیابت به افزایش سطح قند خون اطلاق می‌شود؛ به‌طوری‌که قند خون ناشتای فرد برابر یا بیشتر از ۱۲۶ باشد. او علائم کلاسیک دیابت را شامل پرنوشی، پرخوری و پرادراری دانست و افزود: در صورت عدم تشخیص به‌موقع، ممکن است کاهش وزن، تهوع، استفراغ، دل‌درد و کاهش سطح هوشیاری بروز کند که به آن کتواسیدوز دیابتی گفته می‌شود؛ وضعیتی اورژانسی که می‌تواند خطرناک باشد. این فوق تخصص غدد کودکان درباره انواع دیابت توضیح داد: دیابت نوع یک هرچند تحت تأثیر ژنتیک قرار دارد، اما نمی‌توان آن را یک بیماری کاملاً ژنتیکی دانست. در این نوع دیابت، لوزالمعده قادر به تولید انسولین نیست. انسولین هورمونی است که قند خون را به داخل سلول‌ها منتقل کرده تا انرژی بدن تأمین شود؛ در صورت نبود آن، قند در خون باقی مانده و از طریق ادرار دفع می‌شود. این نوع دیابت یک بیماری خودایمنی است که بدن علیه سلول‌های خود واکنش نشان می‌دهد. او افزود: دیابت نوع دو بیشتر در افراد چاق مشاهده می‌شود و در نتیجه مقاومت بدن نسبت به انسولین ایجاد می‌گردد. تجمع چربی‌ها در بدن باعث کاهش پاسخ سلول‌ها به انسولین و افزایش قند خون می‌شود. خوارزمی یادآور شد: دیابت انواع دیگری نیز دارد؛ از جمله دیابت نوزادی و دیابت ناشی از بیماری‌های دیگر یا مصرف برخی داروها. وی هشدار داد: عدم تشخیص و درمان به‌موقع دیابت می‌تواند به بروز عوارضی مانند درگیری کلیوی، چشمی و عصبی منجر شود. این عضو هیئت علمی دانشگاه در پایان با تأکید بر اینکه درمان قطعی برای دیابت نوع یک وجود ندارد، گفت: این بیماران باید مادام‌العمر انسولین دریافت کنند. انسولین در دو نوع سریع‌الاثر و طولانی‌اثر موجود است و دوز مناسب آن باید تحت نظر پزشک تنظیم شود.