«دکتر محرمه، بدون کسب مجوز شرعی!»

موضوع «دکتر محرم است» آیا از نظر فقهی معتبر است یا تنها یک باور عامیانه است؟ این پرسش‌ها در حوزه پزشکی و درمان همواره مطرح می‌شود. پزشکی به عنوان یکی از شریف‌ترین مشاغل انسانی، در برخی مواقع با سوالات اخلاقی و فقهی روبرو می‌شود. به طور خاص، مرزهای مجاز در لمس و نگاه به بدن بیمار نامحرم و شرایط شرعی در این زمینه از جمله مسائلی است که باید به آن توجه شود.

حجت‌الاسلام و المسلمین دکتر «محمدعلی قاسمی»، مدیر گروه فقه پزشکی مرکز ائمه اطهار، در گفت‌وگویی به بررسی ابعاد فقهی و اخلاقی این موضوع پرداخته و تأکید کرده است که در فقه اسلامی، عنوان «دکتر محرم است» وجود ندارد و صرفاً یک تعبیر عامیانه است. او بیان کرد که هیچ‌یک از فقها این ادعا را نمی‌پذیرند که پزشک به طور مطلق مجاز به لمس یا نگاه به بدن بیمار نامحرم باشد و تنها در شرایط خاص و ضرورت این کار جایز است.

دکتر قاسمی همچنین به حدود ضرورت در نگاه و لمس در فرآیند درمان اشاره کرده و توضیح داد که باید بر اساس نیاز واقعی بیمار این موارد سنجیده شود. به گفته وی، در بسیاری از بیماری‌ها امکان درمان بدون نیاز به لمس یا نگاه وجود دارد، و در مواردی که ضرورت ایجاب می‌کند، باید به حداقل مقدار ممکن اکتفا شود.

در زمینه اتاق عمل و دیگر اعضای تیم پزشکی نیز، قاسمی خاطرنشان کرد که تنها افرادی که حضورشان ضروری است می‌توانند در این محیط باشند و حضور افراد نامحرم که نیازی به حضورشان نیست، حرام است. او همچنین به مسئولیت پزشکان و کادر درمان در حفظ کرامت و عفت بیمار تأکید کرد و گفت که برهنه کردن بیش از حد ضرورت در حین درمان اشکال شرعی دارد و باید از آن پرهیز شود.

در نهایت، دکتر قاسمی بر اهمیت وجود پزشکان زن در جامعه به عنوان یک ضرورت دینی و اخلاقی تأکید کرده و بر لزوم طراحی لباس‌های درمانی متناسب با حفظ حریم بیمار تأکید کرد.