بازگشت مهدی هاشمی به عرصه: بررسی نقش منتظری، قائم مقامی که تحت تأثیر منافقین قرار گرفت!

در میان انبوهی از گزارش‌ها و تیترهای خبری، بسته‌ای کامل با عنوان «ویژه‌های مشرق» به بررسی مسائل مهم و تأثیرگذار از دیدگاه روزنامه‌های کشور می‌پردازد. این ویژه‌نامه شامل نگاهی به آخرین مواضع جناح‌های سیاسی و تحولات مهم داخلی و خارجی، همچنین اوضاع اقتصادی و اجتماعی کشور است که مخاطبان با مطالعه آن به رهیافت‌های مهم، نکات و تأملات از سیر وقایع تأثیرگذار دست خواهند یافت.

روزنامه هم‌میهن در شماره امروز خود به مناسبت سالگرد مرحوم حسنعلی منتظری به تحلیل آرای او پرداخته و پرونده‌ای خاص با استفاده از نظرات برخی نزدیکان مهدی هاشمی معدوم برای این شخصیت تهیه کرده است. در این گزارش آمده است: منتظری مانند بنیان‌گذار جمهوری اسلامی، مشروعیت حکومت را به رأی مردم می‌دانست، اما وفاداری او به این نظر موجب زاویه‌گیری‌اش شد، زیرا التزام به این نظر لوازمی دارد که هر کسی زیر بار آن نمی‌رود. وقتی مشروعیت حکومت به رأی مردم باشد، پرسش‌هایی مطرح می‌شود، از جمله تعارض حاکمیت خدا و مردم و اینکه آیا نظارت بر انتخابات با حق حاکمیت مردم در تضاد است یا خیر.

این روزنامه در ادامه می‌نویسد: در کانادا نیز کمیته بررسی صلاحیت وجود دارد که در انتخابات اخیر به دلیل عدم اعلام دلایل رد صلاحیت‌ها، مورد انتقاد قرار گرفت و منتقدان آن را خلاف قانون شفافیت دانستند، اما بررسی‌ها ایدئولوژیک نیست. اما اگر حکومت دینی باشد و مردم آن را نخواهند، چه باید کرد؟ برخی معتقدند برای دفاع از دین و حاکمیت دینی باید ایستاد، اما آیت‌الله منتظری، غلبه به معنی اعمال قدرت با زور را جایز نمی‌داند. او بر این باور است که حتی اگر مردم راه نادرستی را انتخاب کنند، نمی‌توان به زور بر آنها حکومت کرد.

تلاش نزدیکان مهدی هاشمی معدوم برای معرفی منتظری به عنوان فردی مصلح و جامع‌نگر در حالی است که او در برخی مواضع اخیر خود از عناصر گروهک ضد اسلامی بهائیت و سازمان تروریستی منافقین حمایت کرده است. منتظری، با وجود اینکه منافقین دستشان به خون ۱۷ هزار ایرانی آلوده است، آنها را مستحق مرگ و حکم اعدام نمی‌داند، اما مجازات عوامل و آمرین به قتل‌ها را محکوم می‌کند. این مواضع مشابه روزهایی است که او به مرحوم امام خمینی(ره) نامه نوشته و خواهان آزادی مهدی هاشمی پس از افشای چندین فقره قتل و جنایت او شده بود.

حضرت امام خمینی(ره) در تاریخ ۶ فروردین ۶۸ در نامه‌ای معروف به آیت‌الله منتظری نوشتند: «جناب آقای منتظری؛ با دلی پرخون و قلبی شکسته چند کلمه‌ای برایتان می‌نویسم تا مردم روزی در جریان امر قرار گیرند. شما در نامه اخیرتان نوشته‌اید که «نظر تو را شرعاً بر نظر خودم مقدم می‌دانم، خدا را در نظر می‌گیرم و مسائل را گوشزد می‌کنم». از آنجا که روشن شده است که شما این کشور و انقلاب اسلامی عزیز مردم مسلمان ایران را پس از من به دست لیبرال‌ها و از کانال آنها به منافقین می‌سپارید، صلاحیت و مشروعیت رهبری آینده نظام را از دست داده‌اید. شما در اکثر نامه‌ها و صحبت‌ها و موضع‌گیری‌هایتان نشان دادید که معتقدید لیبرال‌ها و منافقین باید بر کشور حکومت کنند. به‌قدری مطالبی که می‌گفتید دیکته‌شده منافقین بود که من فایده‌ای برای جواب به آنها نمی‌دیدم. در مسئله مهدی هاشمی قاتل، شما او را از همه متدینین متدین‌تر می‌دانستید و با اینکه برایتان ثابت شده بود که او قاتل است، مرتب پیغام می‌دادید که «او را نکشید»… شما از این پس وکیل من نمی‌باشید و به طلابی که برای شما پول می‌آورند بگویید به قم منزل آقای پسندیده و یا در تهران به جماران مراجعه کنند. بحمدالله از این پس شما مسئله مالی هم ندارید. اگر شما نظر من را شرعاً مقدم بر نظر خود می‌دانید، با دلی شکسته و سینه‌ای گداخته از آتش بی‌مهری‌ها با اتکا به خداوند متعال به شما که حاصل عمر من بودید چند نصیحت می‌کنم: ۱. سعی کنید افراد بیت خود را عوض کنید تا سهم مبارک امام بر حلقوم منافقین و گروه مهدی هاشمی و لیبرال‌ها نریزد. ۲. از آنجا که ساده‌لوح هستید و سریعاً تحریک می‌شوید در هیچ کار سیاسی دخالت نکنید، شاید خدا از سر تقصیرات شما بگذرد. ۳. دیگر نه برای من نامه بنویسید و نه اجازه دهید منافقین هرچه اسرار مملکت است را به رادیوهای بیگانه دهند. ۴. نامه‌ها و سخنرانی‌های منافقین که به‌وسیله شما از رسانه‌های گروهی به مردم می‌رسید؛ ضربات سنگینی بر اسلام و انقلاب زد و موجب خیانتی بزرگ به سربازان گمنام امام زمان ـ روحی له الفدا ـ و خون‌های پاک شهدای اسلام و انقلاب گردید، برای اینکه در قعر جهنم نسوزید خود اعتراف به‌اشتباه و گناه کنید، شاید خدا کمکتان کند». امام همچنین در این نامه تأکید کردند: تاریخ اسلام پر است از خیانت بزرگانش به اسلام؛ سعی کنید تحت تأثیر دروغ‌های دیکته‌شده که این روزها رادیوهای بیگانه آن را با شوق و شور و شعف پخش می‌کنند، نگردید.