ایرانی‌ها در چه جایگاهی از «زحمت‌کشی» جهانی قرار دارند؟ / بررسی ساعات کاری در ایران نسبت به سایر کشورها

در رده‌بندی جدید پرکارترین کشورها، ایران با میانگین ۴۳.۲ ساعت کار هفتگی، بالاتر از میانگین جهانی و در رتبه ۳۸ قرار گرفت. میانگین جهانی ساعات کاری حدود ۳۸.۷ ساعت در هفته است، اما اختلاف میان پرکارترین و کم‌کارترین کشورها تقریباً ۳۰ ساعت است. کشورهای توسعه‌یافته اروپایی تمایل به ساعات کاری کمتری دارند، در حالی که بسیاری از کشورهای آسیایی، خلیج فارس و آفریقایی هفته‌های کاری طولانی‌تری دارند.

وب‌سایت ویژوال کپیتالیست در گزارشی، با استفاده از داده‌های وب‌سایت «بررسی جمعیت جهان» (World Population Review)، بیش از ۱۵۰ کشور را بر اساس میزان معمول ساعات کار در هفته در سال ۲۰۲۵ رتبه‌بندی کرده است. این گزارش برآوردهای ملی از میانگین ساعات کار هفتگی در بخش‌های رسمی و غیررسمی کار را گردآوری کرده است.

بوتان با میانگین ۵۴.۵ ساعت کار در هفته، به عنوان سخت‌کوش‌ترین کشور جهان در سال ۲۰۲۵ شناخته می‌شود. بسیاری از اقتصادهای جنوب و جنوب شرقی آسیا از جمله امارات متحده عربی (۴۸.۴ ساعت)، پاکستان (۴۷.۵ ساعت) و هند (۴۵.۸ ساعت) نیز در رتبه‌های بالا قرار دارند. هفته‌های کاری طولانی‌تر در این مناطق اغلب منعکس‌کننده صنایع پرکار، نقش‌های پاره‌وقت کمتر و تورهای ایمنی اجتماعی کوچک‌تر است، عواملی که باعث افزایش ساعات کاری برای کارمندان و کارگران آزاد می‌شود.

ایران با ۴۳.۲ ساعت میانگین ساعات کاری هفتگی، در رتبه ۳۸ این فهرست قرار دارد.

در سوی دیگر طیف، کشورهای واقع در غرب و شمال اروپا، برخی از کوتاه‌ترین هفته‌های کاری ثبت‌شده را دارند. هلند با ۲۶.۸ ساعت، نروژ با ۲۷.۱ ساعت و دانمارک با ۲۸.۸ ساعت، همگی کمتر از ۳۰ ساعت در هفته کار می‌کنند. این کشورها از بهره‌وری قوی، اتوماسیون بالا و حمایت‌های سخاوتمندانه از نیروی کار بهره‌مند هستند.

در ایالات متحده، متوسط ساعت کار حدود ۳۶.۱ ساعت در هفته است که پایین‌تر از میانگین جهانی بوده، اما بالاتر از سایر کشورهای توسعه‌یافته بزرگ مانند کانادا (۳۲.۳ ساعت)، انگلیس (۳۱ ساعت) و فرانسه (۳۰.۸ ساعت) است. در مقابل، بازارهای نوظهور، به ویژه در آفریقا، مانند سودان (۵۰.۸ ساعت) و لسوتو (۵۰.۲ ساعت) که ضرورت اقتصادی باعث طولانی‌تر شدن روزهای کاری می‌شود، برخی از طولانی‌ترین هفته‌های کاری را نشان می‌دهند.